Analisi poetica

Wiersz ten jest współczesnym utworem, który łączy refleksję nad życiem z elementami technologicznymi. Rozpoczyna się pytaniem retorycznym „czymże się martwić”, co sugeruje, że nie ma powodu do zmartwień, ponieważ natura i życie toczą się swoim rytmem — drzewa obrodzą, dzieci się urodzą. To naturalne cykle życia, które nie wymagają naszego nieustannego zamartwiania się.

Następnie wiersz przechodzi do sekwencji skrótów klawiaturowych „ctrl + c ctrl + v”, które symbolizują współczesne, zautomatyzowane podejście do życia i pracy. Te skróty są powszechnie używane w komputerach do kopiowania i wklejania tekstu, co może być metaforą dla powtarzalności i rutyny w codziennym życiu.

W kolejnych wersach pojawia się „czym martwić del”, co można interpretować jako próbę usunięcia zmartwień, podobnie jak usuwamy niepotrzebne pliki czy teksty. Jednak końcowe „że martwe ;” sugeruje, że mimo prób usunięcia zmartwień, pozostaje świadomość nieuchronności śmierci i przemijania.

Wiersz wykorzystuje prostą formę wolnego wiersza, co pozwala na swobodną interpretację i refleksję. Użycie technologicznych odniesień jest ciekawym zabiegiem, który podkreśla współczesne zmagania z technologią i jej wpływem na nasze życie. W ten sposób wiersz staje się komentarzem do współczesnej egzystencji, gdzie technologia i natura współistnieją, a my próbujemy znaleźć w tym wszystkim sens.

Ostatecznie wiersz skłania do refleksji nad tym, co naprawdę jest ważne w życiu i jak technologia wpływa na nasze postrzeganie świata. Jest to przypomnienie o naturalnych cyklach życia, które trwają niezależnie od naszych technologicznych innowacji.