Analyse poétique

இந்தப் பாடல் திருக்கச்சி ஏகாம்பர நாதரைப் புகழ்ந்து பாடப்பட்ட பா மாலை ஆகும். இதில் மனித வாழ்க்கையின் நிலையாமையை, வாழ்க்கையின் உண்மையான அர்த்தத்தை உணர்த்துகிறது. முதல் பாடலில், மனிதர்கள் மரத்தைப் போல உடலை வீழ்த்தி அழுகின்றனர் என்று கூறப்படுகிறது. இரண்டாவது பாடலில், நன்னாரில் பூட்டிய பாவை தப்பினால் தன்னாலும் ஆடிச் சலித்திடுமோ என்று கேள்வி எழுப்புகிறது. மூன்றாவது பாடலில், பிறக்கும் பொழுது கொடுவந்தது இல்லை, இறக்கும் பொழுது கொடுபோவதில்லை என்று கூறுகிறது. நான்காவது பாடலில், ஊரும், உற்றாரும், பெற்ற பேரும், பெண்டிரும், பிள்ளைகளும், செல்வமும் சதம் அல்ல என்று கூறுகிறது. ஐந்தாவது பாடலில், அருள் உடையோரைத் தவத்தில் குணத்தில் அருளில் காணத் தகும் என்று கூறுகிறது. கடைசி பாடலில், பொய் சொல்வர் நல்லோரை நிந்திப்பர் என்று கூறுகிறது. இது முழுமையாக பக்தி உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துகிறது.