Análisis poético

സേതുനാഥ് പി എഴുതിയ ഈ കവിത മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ധാർമ്മികതയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. 'മനുഷ്യനായ് ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചവർ' എന്ന വരിയിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, മനുഷ്യർ തമ്മിലുള്ള കലഹങ്ങളും അകുലകൃത്യങ്ങളും എന്തിനാണ് എന്ന് ചോദിക്കുന്നു. 'അമ്മയാം ധരിത്രി' എന്ന പദം ഭൂമിയെ അമ്മയായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു, അതിലൂടെ ഭൂമിയുടെ കോപം മനുഷ്യരുടെ അപകരണങ്ങളാൽ ഉണ്ടാകുമെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

കവിതയുടെ രണ്ടാം ഭാഗം കൃത്രിമത്വം ഒഴിവാക്കി സത്യസന്ധമായി ജീവിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. 'കൃതകൃതനായി വിരാജിക്കുമൊപ്പഴും' എന്ന വരി സത്യസന്ധതയിലൂടെ മാത്രമേ വിജയിക്കാനാകൂ എന്ന് പറയുന്നു. 'തപ്പിതം ചെയ്യാത്ത മർത്യമുണ്ടോ' എന്ന ചോദ്യത്തിലൂടെ മനുഷ്യരുടെ അപൂർവതയും പാപബോധവും ചർച്ച ചെയ്യുന്നു.

കവിതയുടെ സമഗ്രമായ ഭാവം ധാർമ്മികതയുടെയും പരസ്പര സഹകരണത്തിന്റെയും പ്രാധാന്യം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഈശ്വരൻ ശിക്ഷ നൽകുന്നവനാണെന്ന് പറയുന്നത്, മനുഷ്യർ ചെയ്യുന്ന തെറ്റുകൾക്ക് അവർക്കു തന്നെ ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

കവിതയിൽ ഉപമ, പ്രതിപ്രസംഗം, ചോദ്യങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. 'അമ്മയാം ധരിത്രി' എന്ന ഉപമ ഭൂമിയെ അമ്മയായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ഈ കവിത മനുഷ്യരുടെ ധാർമ്മികതയെയും പരസ്പര സഹകരണത്തിന്റെയും പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിപ്പിക്കുന്നു.