1. Soriq gul demakim, chun sarvinozim bog' aro bormish. Yuzin ko'rgach qizil gul za'f etib, ul nav sorg'ormish 2. Ko'ngul atrofida ochqon uchun hijron o'qi yo'llar, Balo zaylini ishqing shahnasi ul sori boshqormish. 3. G'aming minnat qo'yub jon oldi, vah, jonimga yuz minnat, Ki zud bori tiriklik minnatidin jonni qutqormish. 4. Kaloming gavharidek topmamish, garchi sabo ilgi Yaqosin g'unchaning yirtib nechakim qo'ynin axtarmish. 5. Koʻngulni chok-chok etgach, yetishti o'qi har yondin, O'tun qo'ymoqqa go'yoki bu o'tning to'sh-to'shin yormish. 6. Necha kim qad chekar, sarkashlik aylar anbarin zulfi, Agarchi kun biyik chiqqonda: doim soya qisqormish. 7. Ilik boʻgʻziga eltib, shisha to'kmish qon yoshin mendek. Magar soqiy ayog'in o'pkali o'l dog'i yolbormish. 8. Yugurma rizq uchun, ne yetsa haqdin anglakim, komil Ne kelturgil demish, ne g'aybdin yetganni qaytormish. 9. Firoqu zuhd daf'iga Navoiy ishq sahbosin Magar to'qqiz tutub, to'qqiz falak jomini sipqormish. Lug'at: xayl to'da; shahna posbon; zuhd dunyodan voz kechish, taqvodorlik.

1. Sariq gul deyishganda, bog'da sarvdek go'zal bor ekan. Uning yuzini ko'rib, qizil gul o'zini yo'qotib, unga qarab qolgan. 2. Ko'ngil atrofida ayriliq o'qi yo'llar ochib, ishqning posboni u yoqqa qarab boshqargan. 3. G'am minnat qilib jonni oldi, vah, jonimga yuz minnat, shunda tiriklik minnatidan jonni qutqargan. 4. So'zning gavhari topilmagan, garchi sabo ilgi g'unchaning ichini qidirib topmagan. 5. Ko'ngilni chok-chok qilib, har tomondan o'qlar yetib kelgan, go'yoki bu o'tning to'sh-to'shini yorgan. 6. Qad ko'taradi, itoatsizlik qiladi anbar hidi sochlari, garchi kun baland chiqqanda: doim soya qisqaradi. 7. Ilik bo'g'ziga eltib, shisha to'kmish qon yoshin mendek. Magar soqiy o'zining o'pkasini dog' qilib yolvorar. 8. Rizq uchun yugurma, ne yetsa haqdan angla, to'liq. Ne keltir demish, ne g'aybdan yetganini qaytarar. 9. Ayriliq va taqvodorlikni daf qilish uchun Navoiy ishq sharobini to'qqiz tutib, to'qqiz falak jomini sipqorgan.