Эрлэг номун намайг дуудах цагтErlag nomun namayg duudakh tsagt
Эрлэг номун намайг дуудах цагт Эзэнгүй арал дээр үхмээр байна Эмнэлгийн тааз нь тэнгэр гэлтэй Эд эс бүхэн минь өтөнд идэгдсэн Дотно сүүлийн нам гүм амьсгалд Дотор эрхтэн бяцарж задрах шиг Нэргүй үнс хэлний үзүүрт сарнив Нэг л утгагүй тоонууд дунд уусна Нинжин хам өрөвч зөөлөн сэтгэл Нэг тэг бас арав тэнцүү зан авир Нөөц эрч хүчийн ундрам рашаан Нүдний гүндээ ширгэж тасарлаа Нүгэл буян энд тэврэлдэн байвч Намайг амьдаар нь тамлаж гэнэ Би зөвхөн үхсэн биш аль хэдийн Байхгүй болсноо ойлгож эхэлнэ
Үхлийн бурхан намайг дуудах үед Хүнгүй арал дээр үхэхийг хүсэж байна Эмнэлгийн тааз нь тэнгэр шиг санагдана Биеийн эд эс бүхэн минь өтөнд идэгдсэн Сүүлийн нам гүм амьсгалд Дотор эрхтэн хагарч задрах шиг Үнс хэлний үзүүрт сарнив Утгагүй тоонууд дунд уусна Өрөвч зөөлөн сэтгэл Тэг бас арав тэнцүү зан авир Эрч хүчний ундарга Нүдний гүндээ ширгэж тасарлаа Нүгэл буян энд тэврэлдэн байвч Амьдаар нь тамлаж гэнэ Би зөвхөн үхсэн биш аль хэдийн Байхгүй болсноо ойлгож эхэлнэ